Książka oddawana pod osąd czytelnikom łączy w sobie doświadczenia, którym podlegamy wszyscy – zarówno jako pacjenci, jak i ofiary epidemii czy konfliktów zbrojnych. Autorzy publikacji mówią w niej o praktykach komunikacyjnych w medycynie narracyjnej i paliatywnej, o wspieraniu pacjentów i całych rodzin, oraz o trudnych decyzjach etycznych podejmowanych w sytuacjach granicznych. O budowaniu i niszczeniu relacji komunikacyjnych w tego rodzaju sytuacjach i o mechanizmach konformizmu, zapewniających poczucie bezpieczeństwa, a także o sposobach oporu, prowadzącego zazwyczaj do poważnych konsekwencji egzystencjalnych. Ogniskują uwagę na doświadczeniach jednostek pozbawianych właściwej opieki oraz doświadczających opresji w instytucjach totalnych. Jednocześnie badają procesy przeżywania i komunikowania przez całe społeczeństwa w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa i wolności, rodzących się w wyniku wojny czy ubezwłasnowolnienia przez wszechobecną dezinformację.