Heine, poeta lityczny i satyryczny, niefortunny kochanek, klaun i szarlatan, odegrał w poezji niemieckiej XIX wieku taką rolę, jaka w Polsce XX wieku przypadła Konstantemu Ildefonsowi Gałczyńskiemu. Obszerny wybór jego najchętniej czytanych i komentowanych wierszy, publikowanych i pozostawionych w rękopisach, w tym kilkadziesiąt przetłumaczonych po raz pierwszy, pozwala im się przyjrzeć w autobiograficznej panoramie lat 1816–1855.

Przełożył i opracował: Andrzej Lam